wie ben ik?

Mijn naam is Ruben Hillen

Geboren op 12 oktober 1977

Mijn vader. Han Bijl. Had al twee kinderen voordat ik geboren werd. Saskia en Guido.

Ik ben geboren in Amsterdam, Aan het s Gravesandeplein. Dichtbij het Oosterpark.

Mijn moeder kreeg na mij nog een kind. Sabine. Van een andere man. Deze man heeft mij gewettigd. Ik kreeg zijn achternaam. Van der Horst. Later heb ik dat gewijzigd in Hillen, de achternaam van mijn moeder.

Later ontdekte ik dat Evert Roeloef Bijl. Rond 1813 -1815 een rol speelt bij de slagen van Quatre Bras en Waterlo. Tegen Napoleon. Zo zie je maar dat er altijd, helaas moet ik je eerlijk bij zeggen, wel ergens oorlog is op de wereld.

e naam van mijn vader durfde ik toen niet aan te nemen. Ik had een zeer moeilijke jeugd  ik kon moeilijk over mijn vader praten. ik voelde me ook in de steek gelaten. Door beide ouders. ik ben opgegroeid aan de vedelaarshoeve in Apeldoorn. Dat is in wijk De Maten. Na de basisschool ging ik naar het KWS. Aan de Jachtlaan. De leraar Engels vond mij "hardleers" . Ik deed mijn huiswerk niet. Mijn moeder stuurde mij naar huiswerkbegeleiding. Ik woonde toen in Ugchelen, ook bij Apeldoorn. De cijfers gingen omhoog. Echter ik stond zo laag, dat ik mijn lage cijfers niet meer omhoog kreeg met de goede resulaten. Ik was niet "bevorderd". 

Ik ging van school af. En kwam op de bosbouwtechnische school terecht. Op de loolaan in Apeldoorn. Ik hield zo van de natuur en deed maar wat mijn moeder zei. Dat was totaal mijn plek niet. Bosarbeid. Daarna ging ik naar Arnhem verhuizen. Daar deed ik mbo bos en natuurbeheer. Op school was ik of de clown...en zonder grenzen en risicovol...of afwezig. Tot dat mijn moeder een brief kreeg over mijn wangedrag

Nou ik denk wangedrag....dat bestaat niet. Gedrag van ieder organisme heeft een functie....vaak wordt gedrag afgestraft of afgekeurd...verder kijken naar een mens die het uit...daar is geen tijd voor...misschien zit er wel een signaal achter woede..of boosheid en kan men daar eens naar kijken...naar de onder liggende patronen al dan niet uit onbewuste..om verder te komen je te ontwikkelen als mens

Ik ging de mavo en de havo doen in Zwolle. Mijn moeder en sabine woonde in de regio Zwolle. Op het volwassen onderwijs.

Daarna ging ik naar de Pabo. Ik was erg ijverig, En ik kwam op een basisschool in Heerde terecht.  Daar moest ik stage lopen, Eerst met de kleuters. Later in groep 8. Ik was bang...en onzeker. De begeleider zei

op het reflectie formulier. Kordater optreden. Hij was een autoriteit in de klas. Ik dacht hoe dan? Ik ken dat helemaal niet zo van mezelf. Waar zijn mijn grenzen.

Ik haalde mijn stage niet. Ik hoorde van de opleiding...een dringend advies. Maar niet bindend. Wat doe ik? Als ik hoor van een ander. Dat kun je niet. Dan ga ik laten zien. Ik kan het wel. Ik zette door. Ik kwam op een basisschool in Apeldoorn. In groep 6,7,8. Ik leverde mijn map in. Van mijn stage. En warempel. Ik kreeg mijn Propedeuse van he eerste jaar. Nou mooi. Ik kan het dus wel. Echter de stagebegeleiding van dat moment begon zijn twijfels te uiten op de stageschool. Ja,,,nou vorig jaar ging het niet. Ik werd er onzeker van,,,en vooral..ik had er geen vertrouwen meer in.

Dus ik ging HBO Pedagogiek doen.In Nijmegen. Daar ging ik op mijn bek . Op een stage met LVG jeugd. Mijn grenzen weer. Stage niet gehaald.  Toch doorgezet. Zo ben ik. Ik zet altijd door. Ookal zij de Hogeschool stoppen. Ik hoefde alleen mijn eind stage nog te doen. En mijn onderzoek. Ik naar Elst. Daar liep ik stage. En haalde mijn diploma 

En ik probeerde het wel, werken. Bij een kinderdagverblijf gesollicteerd, op gesprek geweest. Bij instellingen. Het lukte niet. Mijn cv, lag het daar aan? Hoe voel ik me eigenlijk mijn hele leven al? Ik kwam bij een lichtwerker. Ik had oud zeer. Mijn oude pijn...mijn ballast. Mijn vader nooit gekend, hij pleegde suicide. Ik werd aangeraakt. Dat was nog nooit gebeurd. Ik was aan het helen. Wat een verdriet. Heel diep. Ook dat heeft een grens...je stopt met huilen. En er is een moment van rust. Werken lukte even niet. Voor geld. Werken aan jezelf. Dat vergt moed en veel inzet. Dat is heus niet gemakkelijk. Bang..ja...voor de andere mens. Gedrag zie ook terug op de werkvloer...en prive natuurlijk. Dat behoeft zorg...als je op een liefdevolle manier kijkt naar een mens. Ik kwam in de GGZ. En werd voor gek verklaard. 

Nu breng ik maaltijden rond. Ik kom overal in Utrecht. Ik geniet van de gebouwen, de grachten, de vogels, de mooie bomen. Echt je ziet van alles. Onderweg naar het restaurant of klant. Duiven, een fuut in het water.  Een overstekende rode kater...

Ik hoef verder niet na te denken. Mijn telefoon geeft aan waar ik zijn moet. En ik woon samen met Evelien in Utrecht. Met de dieren. Een hond een kat en twee vogels. Kenmerken...van mij heel gevoelig, doorzetter. Natuurliefhebber. Kunstzinnig. Koken vind ik leuk. Katten, fietsen. De zee. En de sauna.  en ik kan goed zorgen. Minder goed ..voel ik...grenzen. Kan der ook weinig aan doen he..ik werk voor mijn centen en heb geen uitkering of toeslagen meer. 

Bedankt dat je mijn verhaal hebt willen lezen. En wilt bekijken in beeldvorm...er is npg zoveel meer...ik krijg het niet alldmaal online mijn ikoontjes... Het is natuurlijk verre van compleet..maar alles opschrijven...er moet ook nog iets te ontdekken blijven he! En iedere dag komen er weer nieuwe ervaringen bij. 

Ik wens je veel plezier met mijn kunst en site. Ik zou zeggen stel kritische vragen. Analyseer niet alleen..wat er is. Maar ook wat er nog meer te ontdekken valt...